TIA: This Is Africa

Mijn eerste blogje vanuit Ghana! Ik heb al mijn belevenissen in mijn dagboekje bijgehouden dus die zou ik fkes overtypen!

6 oktober, 19.34, Nederlandse tijd
Ik zit nu 4.5 uur in het vliegtuig en het is erg gezellig! Het afscheid op Schiphol verliep met wat traantjes, maar viel gelukkig mee. Loes en Jeanine zaten al bij de gate dus ik had geen tijd om verdrietig te zijn want we hadden elkaar van alles te vertellen. De vlucht verloopt soepel, ik kijk lekker een filmpje en we krijgen vaak eten. Super bizar idee dat we over 2.5 uur in Accra zijn. Ik ben zo benieuwd!

22.55, Ghanese tijd
Wanneer het vliegtuig is geland, we onze paspoorten en visa hebben laten zien, lopen we het vliegbeld uit. Achter hekken staan heeeeeeeeeeeel veel donkere mensen met allemaal bordjes met namen. Gelukkig is het vrouwtje dat wij moeten hebben een Belg (Toontje), en met haar blanke gezicht valt ze goed op. Ze stelt zich voor en loopt voor ons uit, maar zegt dan dat ze nog iets moet regelen. Ze stelt een man voor die bij haar loopt en hij wandelt met ons mee. Wij lopen met karretjes vol met bagage en een paar mannen helpen ons mee lopen naar de taxi plaats. Wij denken dat die mannen bij Toontje hoort, maar staan wel verstelt dat ze met zoveel zijn. Wanneer we bij de taxi plaats komen buigen een paar mannen wat dichter naar ons toe en vragen om geld. Oeps, ze horen dus toch niet bij Toontje! Wij hebben ons geld nog niet gewisseld dus hebben nog geen cedi's. Gelukkig is de man zo aardig om aan te bieden dat hij ook wel 20 euro wilt, en dat hij die wel kan delen met de andere man. Ehm, nee vriend, 20 euro is echt te veel. Wanneer de man die bij Toontje hoort tegen ons zegt dat we wel 5 euro mogen geven, trekt Loes haar portemonnee en haalt er wat muntjes uit. Alle mannen stormen op ons af en er ontstaat bijna een gevecht! Jeanine wil ook haar portemonnee pakken, maar wanneer alle handen om haar heen graaien, spring ik er voor en sla wat weg. Jeanine houdt haar portemonnee stijf dicht en na wat geroep druipen ze gelukkig af. Onze bagage ligt ondertussen Toontje in de auto, en wij stappen bij de man in.
We kijken onze ogen uit onderweg: allemaal huge reclame borden en winkels, maar ook rare bouwvallen en heel veel kraampjes. Auto's halen elkaar links en rechts in en de eerste vrouwen met manden op hun hoofd lopen ook langs.
We slaan een onverhard straatje in, met allemaal grote zandbulten. Dan stoppen we voor een hek en dan zijn we ineens bij onze overnachting. We krijgen water, ruilen ons geld, krijgen een simkaart en horen dat we morgen om 5.15 klaar moeten staan voor de bus. Vroeg! Ds nu maar gauw slapen want morgen een busrit van 12 uur te gaan!

7 oktober, 12.12
Vanochtend om 3.55 zijn we opgestaan, na 4 uurtjes te hebben geslapen. Toontje heeft voor ons een pakketje met brood, crackers en wat drinken en ze brengt ons naar het station. Het is nog maar 6 uur, maar het is al suuuper druk op straat!
De bus vertrekt vervolgens om 6.55, gewoon 5 minuten eerder dan gepland! Ondanks mn moeheid wil ik nog niet slapen en ik kijk mijn ogen uit. Overal langs de weg staan kraampjes en de zijstraten zijn overhard en bedekt met een rode laag zand. Overal zitten mensen langs de kraampjes of ze lopen op straat. Na een tijdje begin ik me af te vragen wat de mensen hier de hele dag doen. Zitten ze de hele dag bij hun kraampje te wachten op een klant? En waar wandelen ze heen als er in de wijde omtrek niks te bekennen is? De dagbesteding is zo anders als ik dat vergelijk met dat in Nederland!
Terwijl ik daar over nadenk zie ik wat verderop ineens een paar blote billen. 'Hahah kijk!' wijs ik naar Jeanine. ' Die man heeft geen eens kleren aan!'. Maar dan zien we dat d eman een bak met water bij zich heeft: hij is zich gewoon even aan het douchen! Moet kunnen!

Bij een stop kopen we wat bananen bij een kraampje. Wanneer we weer in de bus gaan zitten zien we een Duits meisje rijst eten uit een bbakje. Daar hebben wij ook wel zin in, en als haar maag dat aankan kunnen wij dat ook! De bus gaat alleen bijna vertrekken dus we kunnen niets meer op straat halen. Daarom trekt Jeanine haar raampje open en laat haar verkoopskills zien. Met een Ghanees 'ssssj' (dat doen ze hier ipv te roepen) probeert ze het meisje met de rijst te lokken. Die kijkt echter niet op of om. Gelukkig ziet een anere vrouw het wel en die duwt haar onze kant op. Ze kan geen Engels dus de vrouw helpt haar. We krijgen onze bakjes en Jeanine geeft 5 cedi. Paniekerig zoekt het meisje naar 2 cedi wisselgeld, maar dan begint de bus te rijden! Jeanine wuift naar het meisje dat het zo goed is, en kunnen wij genieten van ons eerste Ghaneese maal.

Om 18:00 komen we aan in Tamale waar Sylvester op ons staat te wachten (nadat ik hem heb gebeld! Je kunt trots op me zijn Erik!). Tamele is super warm, druk en chaotisch! Jeanine en ik stappen in de taxi met de bagage, en Loes mag achterop de motor van Sylvester. Cool!
Na een paar minuten op de grote weg slaan we een klein steegje in en komen we op een soort binnenplaatje. Daar is het kantoor met onze slaapplek voor de eerste nachten. Hij wil ons de wc laten zien maar de leiding werkt niet, wil het licht aan doen maar die is ook kapot en ook het internet ligt er al een week uit. Welkom in Ghana!
Sylvester gaat eten voor ons halen en wij hangen de klamboe's op. Het eten is suuuuuper pittig maar dapper proberen wij ons bordje leeg te eten. Ik verontschuldig voor me voor wat ik laat staan en zeg dat het teveel is. Sylvester zegt echter dat dat niet netjes is, je eet op tot wat je kunt en de rest laat je liggen. Dat mag je ook absoluut niet weggooien want hij geeft het eten aan arme mensen die het willen. Na het eten leert Sylvester ons nog wat Ghanese woordjes en vertelt wat over Ghana (Ghana=Ghana en je hebt hier veeeel geduld nodig) en daarna duiken we ons bed in.

8 oktober.
Om 8:00 krijgen we ontbijt van Bash. De volgende paar uur vertelt hij wat ons te wachten staat in Tamale. Bash is wat Europeser dan Sylvester en ik vind hem wat makkelijker in het contact. Hij maakt veel grappen en vertelt alles heel leuk. Bij de introductie geeft hij ons een paar wijze levenslessen: 'life is full of shit' en ' you can only make your self happy!'. We zijn hier om onszelf te ontdekken daarbij moeten we niet in Nederland blijven hangen. Om zijn verhaal te bekrachtingen geeft hij Sem, een vrijwilliger die naast hem zit, om het kwartier een high five of een box, hilarisch haha.
Tegen de lunch komen er 2 vrijwilligers bij. Wij gaan met Bash een broodje ei halen. De mevrouw die ons ei bakt vertelt dat er gisteren een meisje uit de buurt van ongeveer 4 jaar is overleden aan malaria. Ze hadden de symptomen niet erkent. Echt super schokkend.

Wanneer we ons broodje op hebben gaan we met Sylvester een city tour doen. Wajoooo wat een drukte! Iedereen toetert en racet langs elkaar op z'n fietsie, scooter of auto. De kindjes zwaaien allemaal naar ons en mam: ze zijn echt net zo schattig als je verwacht (bij elk kindje zag ik hem voor me in je kuikenbadjasje, haha!). Ook wat mannen en vrouwen zwaaien naar ons. Loes en Jeanine worden allebei door een meisje gevraagd of ze hun vriendin willen worden. Ongemakkelijk zeggen ze ja en dan zijn ze bevriend. Alleen ik ben nog Koos vriendloos, wheeeh.
Wat later lopen we een smal steegje in die aan de drukke straat grenst en ineens staan we op een echte markt. Allemaal kraampjes met groente, kleding, snoep en vlees! Dode geitenkoppen staren ons aan en hele ribbenkasten liggen op tafel. Loes wordt door een man van 50 nog even ten huwelijk gevraagd. Een lief donker klein kindje die op de arm van een vrouw hangt, pakt me nog even vast. Aaah ik helemaal vertederd natuurlijk en de vrouwen om het kindje heen beginnen hard te lachen.

9 oktober.
Vandaag zijn we naar Kidz Active school geweest!
Om 8 uur krijgen we ontbijt. Daarna worden we door Bash op de taxi gezet en rijden we naar de Kidz Active School. Daar worden we door eerste kindjes warm verwelkomd: ze rennen op ons af en pakken ons (met hun kleverige warme rijsthandjes) vast. Aaaah lief! Dan gaan we naar het kantoor van Sylvester en vertelt hij wat over de school. Over hoe arm de school is en hoe iedereen zijn best doet om het draaiende te houden. De government steunt hun helemaal niet en al het geld komt uit Nederland. Best heftig dus! Hij zegt een aantal keer TIA, waarmee hij This Is Africa bedoelt.
Daarna krijgen we een rondleiding door de school. Elke klas staat voor ons op en zegt een riedeltje met helloo madame en mister, how are you! De eerste keer reageren we niet, maar Sylvester wijst ons erop dat we wel hallo terug moeten zeggen. =p Nadat we alle klassen hebben bezocht gaan we met de taxi naar een plek om fietsen te halen, maar de fietsen zijn nog niet klaar helaas. Daarom zijn we nu naar het internetcafe gegaan!

Ik vind het hier heel wennen, maar ik heb het nog erg naa rmijn zin! Ik kan het met de andere meisjes goed vinden en we hebben het erg gezellig. Vrijdag kom ik bij mijn gastgezin terecht. Ik ben benieuwd! Volgende week ga ik wss eerst op d eschool helpen, omdat in het weeshuis er veel geregeld moet worden met papieren enzo omdat het van de government is. Ik hoop dus dat ik daar volgende week al wel terecht kan!

Nou, mijn internetminuten zijn bijna voorbij dus ik ga nokken.
Tot de voglende keer!

xxxxxxxxx

Contributions, Comments & Kudos

Kan niet geloven dat ik hier

Kan niet geloven dat ik hier nog geen reply op heb gegeven. Las dit stukje al een week geleden. Echt super leuk stukje! Hoeveel is 3 cedi ongeveer? Want het klinkt erg goedkoop (voor ons Nederlanders in ieder geval).
Hou ons op de hoogte, ik kijk uit naar je toekomstige stukjes!

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.