Vakantieweek El Narangal

Zoals in de vorige blog te lezen was zijn we in de vakantieweek naar het dorpje El Narangal aan de Rio Waspuk geweest. Een super indrukwekkende reis naar een dorpje met ongeveer 25 huizen, heel veel kleine kinderen en dat volledig zelfvoorzienend leeft op de methode van vroeger, het jagen en verzamelen. Overal lopen varkens, koeien, paarden en kippen. Ze zijn van het hele dorp en wanneer ze gegeten kunnen worden wordt dit met de rijst, bonen, juka en vruchten uit de jungle gegeten.

In 2011 heeft de stichting hier een hele mooie school neergezet die volledig is opgebouwd uit het hout uit de jungle. Meerdere dorpen maken gebruik van de school en wij hadden materialen zoals zinkplaten, verf en onderdelen voor de motorzaag mee genomen om ze in het onderhoud van de school te kunnen ondersteunen. Iedereen is heel oprecht en nog duidelijk heel dankbaar voor de hulp die ze tot nu toe vanuit de Nederlanders krijgen.

We hebben alles uit de week gehaald wat erin zat en dat was na 6 weken hard bouwen af en toe toch ook wel heel vermoeiend. Me lichaam gaf ook wel aan dat een wit strand voor deze vakantie ook geen slecht idee geweest was. Maar toch deze plek is iets wat je niet snel meer ziet en dan had ik dit alles niet meegemaakt…. Laat ik maar een beetje proberen het uit te leggen, het is best lastig eigenlijk.

We zijn gewoon heel direct opgetrokken met de mensen uit het dorp. Veel met de kinderen gespeeld door te zwemmen in de rivier en te voetballen. Daarnaast zijn we ook met twee mannen mee gegaan met het jagen in de jungle. Het begon met een klein stukje naar een gebied waar wat oogst velden staan. Het werd vervolgd met het oefenen met het schieten met zijn jachtgeweer. Door het leuke contact mochten we ook mee met de jacht van die dag en nacht. 2 jachtgeweren, 3 manchete’s en wat slaap spullen mee en daar trokken we door de mooie dichtbegroeide jungle. Na een paar uur kwamen we aan bij een hutje gemaakt van bamboe en een dak van bananenblad. Dit was een soort kamp waar we de verzamelde rijst en bonen kookte en s’nachts nog op wat grote krabben en vissen jaagde bij een beekje. De vuurvliegjes kwamen in groten getale voorbij en de nacht in de hangmat in de jungle was begonnen. Het was echt heel lekker om de volgende ochtend door de zonsopgang weer wakker te worden en gelijk midden in de natuur te zijn. In de ochtend zouden we de jacht vervolgen, pakken de hangmat weer in en gaat verder. We vangen helaas weer niets, maar verder de jungle in wordt de natuur wel ruiger en zien we hele mooie vogels over komen (grote papegaaien stelletjes). Verder in de bergen komen we ook bij de maïsvelden, bonenplanten en vele kokosbomen.

Op de terugweg wordt het nog even spannend, de jager is plotseling heel voorzichtig en dood vervolgens met een manchete een erg giftige maar erg mooi gekleurde slang. Hoe die hem gezien heeft blijft een raadsel voor me maar de mensen hier weten alles van het gebied waar ze in leven. Bij terugkomst in het dorp hebben andere jagers wel wat gevangen. Ze hebben een hert geschoten dat nu onder een huis vakkundig gevild wordt. Elke man in het dorp kan dit en ook wij mogen een stuk van de huid proberen weg te snijden. Al die ervaringen binnen een paar dagen was wel heel bijzonder, hier hadden we op gehoopt maar het maakt je daarnaast ook wel bekaf.

De laatste dagen doen we dan ook wat rustiger aan. Het is er zeker niet minder om want te paard worden naast gelegen dorpjes verkend en met de boot gaan we naar de watervallen die hoger op de rivier gelegen zijn. Alle indrukken, fysieke wandelingen en nachten in de hangmat maken het na 5 dagen ook weer goed om terug naar huis te gaan. Het afscheid van de mensen in het dorp bezorgt iedereen een brok in de keel. De mensen hebben in korte tijd veel indruk op ons gemaakt en ze zijn super dankbaar voor de komst. Een groot deel van het dorp komt ons een knuffel geven en uitzwaaien. Op de bootreis terug zijn we er nog stil van de indrukwekkende dagen.

Het laatste weekend voor de bouw en de educatie teams weer volop van start gaan wordt afgesloten met gezelligheid in Puerto. De groep is weer bijna compleet en het is leuk om iedereen verhalen vanuit alle plekken van het land te horen. Normaal zijn de stranden een beetje leeg en verlaten maar in Samana Santa staan ze vol strandtentjes, muziek en veel zwemende mensen. Erg lekker om voor het werken toch nog even een weekend zo lekker te kunnen ontspannen. Met veel zin wordt er maandag dan ook weer met werken begonnen, het goede nieuws is dan ook dan we met AULA 4 beginnen. Het wordt echt wel een groot gebouw en we laten daarnaast nog veel kennis en lesprogramma’s achter. Het project is op de helft en wordt een steeds groter succes.

Terwijl uit de berichten uit Nederland blijkt dat winters toch wel heeeeel lang kunnen duren is het natuurlijk niet alles om een blog over een vakantie in een warm land te lezen maar wil me enthousiasme over deze gave reis toch graag met jullie delen. Goed om te horen dat de lente toch een beetje op gang komt en dat is jullie ook zeker gegund. Ga der allemaal lekker van genieten en ik zie de foto’s van de eerste terrasjes wel voorbij komen ;)

Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of TacoBouma
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Statistics
5
Selected Categories