Afscheid genomen van meneer de Bacterie - 16 September 2014

Zoals de titel al zegt heeft de antibiotica geholpen en ren ik alweer bijna de bergen hier op en af. Ben nog wel even verkouden geweest, moet nog even rustig aan doen met energie opbouwen en mijn etenslust is niet echt terug, maar ik kan er weer op uit en hoef niet meer mijn tijd te verdoen in ons paarse kamertje met blauwe bloemengordijnen. 

Afgelopen vrijdag ben ik langzaam gaan opbouwen. Een rondje door de wijk gelopen en een leuk gesprek met iemand uit de straat gehad, 1 uur geslapen, de was gedaan, 3 uur geslapen, een eitje gebakken, 1 uur geslapen.. alles was wel een beetje vermoeiend. Afgelopen zaterdag ben ik voor het eerst weer een ochtend meegegaan naar het jongens centrum. Hier werd ik gelijk ontvangen met een `SJAMSJAAAAAA` en ik kon gelijk weer aan de slag. Jammer genoeg regende het echt heel hard, dus konden we alleen maar binnen zitten. We hebben met alle jongens een geweldige Bollywood film gekeken. Over twee mannen die verliefd waren op het zelfde meisje, de ene man liet de andere expres verongelukken en de verongelukte man reïncarneerde in een vliegje. En dit vliegje ging er alles aan doen om de andere man te pesten. Erg grappig en ik zal altijd op een andere manier naar vliegen kijken vanaf nu. 

In de middag zijn we met de meiden naar de enige echte `monkey temple` gegaan. Het vervoer erheen was geweldig. We hebben 2 tuktuks genomen. Een soort autootje met 3 wielen en achter in de bak zouden (naar Nederlandse begrippen) zo`n 8 mensen passen. De eerste tuktuk zaten we met ongeveer 10 in en 1 van de Belgische meisjes hing achter aan en stond op het opstapje. De tweede tuktuk was een lange rit en ik en 1 van de Belgische meiden waren voorin naast de chauffeur gaan zitten. Achter in de tuktuk zaten zo`n 14 mensen. En we hebben zo gelachen. Het had heel hard geregend dus de weg is dan een soort kraterlandschap met modder. Om de minuut vlogen we omhoog uit onze stoelen en als er een enorm gat aankwam riepen we snel naar de meiden achter in de tuktuk dat ze zich vast moesten houden. De chauffeur had ook de rit van zijn leven. Nadat we hadden afgerekend (20 rupees, dus 18 eurocent), wilde de chauffeur graag even samen met zijn tuktuk op de foto, zodat we hem niet zouden vergeten. We kochten nog even een flesje water en begonnen aan de enorme klim richting de mooie gouden stupa (tempel). De trap erheen was stijl en lang en overal zaten apen. Toen ik onderaan de enorme trap stond moest ik denken aan het gesprek wat ik met mijn ome Winfred had gehad die ochtend om te vragen hoe ik het beste snel weer op kon knappen. `Gewoon rustig aan doen` had hij gezegd. En daar stond ik dan onderaan die enorme trap, sorry lieve oom. De apen vind ik nog steeds doodeng. Paulien keek ook 1 van de apen aan en die liet gelijk zijn tanden zien, brrr. Ook kwam 1 aap opeens heel dichtbij ons groepje en ik schrok me rot. Wat bleek, 1 van de Belgische meiden had een banaan in haar handen. Wat hebben we haar uit gelachen zeg. `Een beetje dom` zoals Maxima dat zou zeggen. Nadat we nog even ruzie kregen met een bewaker, omdat we als blanke toerist weer 200 rupees konden neerleggen en de lokale mensen en toeristen die niet westers (blank) zijn gratis mochten, hebben we toch na een discussie betaald en kwamen we aan bij de stupa. Deze tempels zijn oorsprongkelijk boeddhistisch, maar als hindoeist kan je er ook terecht in een tempel. Je loopt kloksgewijs om deze stupa`s heen en draait aan de gebedsrollen. Op deze gebedsrollen staan gebeden en doordat je er aan draait worden deze gebeden meegenomen met de wind en verspreid over alle mensen. Dus als jullie afgelopen zaterdagmiddag iets voelde, dan waren het de gebeden die ik met de wind mee naar Nederland heb gestuurd. We waren wel omgeven door toeristen, kraampjes met souvenirs en Nepalese mannen die stiekem foto`s van ons maakte. Een klein beetje jammer. Maar het uitzicht over Kathmandu was hier geweldig, W A U W! Overal gebedsvlaggetjes (van die gekleurde vlaggetjes) en overal groen, een dikke LIKE kreeg deze dag van mij. 

De zondag zijn we met alle jongens en meisjes van CPCS die in rehab zijn (dus nog niet naar school gaan) naar Godawari geweest, een plek in de natuur naast Kathmandu. Eerst gingen 3 andere vrijwilligers met alle jongens gepropt in de auto erheen. De auto bracht hun eerst en zou daarna binnen een uurtje ons komen ophalen. Nadat de auto kapot bleek te zijn en daarna toch weer niet, werden wij na 2 uur ook opgehaald. De meisjes en ik ook, keken onderweg onze ogen uit. We kwamen bij een huisje uit ergens in de bergen, prachtig. Dit is ook van CPCS en hier doen de begeleiders soms sport en spelletjes met de kinderen. Eerst ging de bollywood muziek aan en gelijk begonnen sommige jongetjes te dansen. Ze kunnen zo`n Indiaas hoofdschutdingetje en wij kunnen dat echt niet nadoen. Ook kregen de kinderen snoepjes en gingen we een soort pinata spel doen. Er werd een vaas aan een touw gehangen, de kinderen werden geblinddoekt en mochten 1 voor 1 proberen de vaas kapot te slaan. Dit leverde natuurlijk hilarische beelden op en het was echt heel moeilijk. Ook hadden de kinderen steeds over zwemmen en jahoor na een gezellige wandeltocht van 15 minuutjes kwamen we aan bij een grote verlaten tempel. Het leek wel op een oud badhuis van vele jaren geleden, maar dan in Nepalese stijl. Het was midden in de bergen, er zaten een paar apen in de boom en ook overal hingen gebedsvlaggetjes. Ik kreeg kippenvel zo mooi was het. En er was een soort groot zwembad in het midden en ook op vele plekken allemaal soorten fonteintjes. De kinderen hadden groot plezier en 1 voor 1 lieten ze zien hoe ze in het water konden springen. Nadat ze klaar waren met zwemmen hadden alle kindjes het wel super koud. Het was bewolkt, regenachtig weer en ze hadden geen droge warme kleertjes. Ik gaf mijn sjaal snel weg aan een jongetje, wreef sommige kindertjes warm en we liepen gezellig allemaal hand in hand terug naar het huisje. Hier kregen we een uitgebreide maaltijd met vlees, tofu, brocolli en nog veel dingetjes. Ik heb toen even mijn rust momentje gepakt, in het huisje even op een bedje gelegen en ik kreeg niet zoveel eten weg. De kinderen aten trouwens veel, echt niet normaal. De jongens gingen na deze geweldige dag terug met de auto. En wij gingen met de meisjes met het openbaar vervoer. Er zijn 2 meisjes en die zijn echt een beetje ruig. Ze stellen zich stoer op, vechten graag en hebben verharde gezichtjes. Toen 1 van deze meiden als een blok tegen me aan in slaap viel en in vertrouwen haar rust zocht in mijn armen, genoot ik wel even. Ook deze meiden willen gewoon hand in hand met ons lopen en aandacht, maar zijn gewoon verhard door het leven. Een eye opener. Moe en voldaan kwamen we na deze heerlijke dag thuis. 

Gister hebben we een rustdag gehouden. We stonden langzaam op. Even kleren gewassen, lekker ontbeten en gedoucht. Douchen doe ik hier trouwens vanuit een teil. Ik kook een flinke pan water en was me dan vanuit deze teil. Er is namelijk wel een douche, maar deze is enorm koud! Paulien en ik namen even een dagje voor onszelf. We hebben ergens een soort frietjes gegeten en zijn gewoon random een beetje gaan wandelen. Opeens zagen we kinderen in de zelfde schooluniformpjes als de kinderen van onze centra die naar school gaan. En toen we even doorliepen herkende we 1 van de jongens van de centra. Bleek dat we naast hun school stonden en school was net klaar. De kinderen vonden het heel gek om ons opeens te zien en we kregen een kleine rondleiding door de school. Het zag er leuk uit. Het was een school van 1200 leerlingen in 12 verschillende grades. Het gebouw was wel erg sober en donker, maar er hingen overal tekeningen en leschema`s en het zag er verzorgt uit. De kinderen krijgen `s ochtends vooral Napali en Maths, smiddags krijgen ze Engels, Grammer, General Knowledge of een soort voorleesuurtje. Leuk om te zien. We deden boodschapjes en gingen toen naar huis. Die avond was een kleine nachtmerrie. Paulien, Mirthe en ik waren thuis. Paulien en ik zaten te kletsen op onze kamer toen Mirthe opeens bleek onze kamer in kwam lopen. Ze had geritsel gehoord op haar kamer en was overtuigd dat er een beest liep. We hadden geen elektriciteit dus met een klein zaklampje had Paulien het lef om te gaan kijken vanaf de gang en Mirthe stond ernaast. Ik zat nog op mijn bed en opeens begonnen die meiden keihard te gillen. Mijn hart sloeg over en uit het gegil begreep ik dat er een enorme rat de kamer uit was gerend en onze kamer in was gerend. Ik besefte het nog even niet en keek nog even onder de kast. En het laatste wat ik me kan herinneren was dat ik een zwart dik dier zag van zo`n 30 cm met een staart van nog veel langer. Ik schrok me kapot en rende de kamer uit naar buiten. Ik stond te shaken op mijn benen en klopte hard op de deur van de buurvrouw. Die had ons gegil al gehoord en rende ons huis in nadat we alleen maar riepen `big animal`, `big animal`. Ik zat op de trap bij de buurvrouw en de buurvrouw ging met een grote groep vriendinnen en ons buurmeisje naar binnen. Het buurmeisje kwam ook al bang terug en wij zaten met zijn 3en alleen maar geschrokken op de trap. Na een paar minuten kwam het verlossende woord dat het beest uit zichzelf naar buiten was gerend. De buurvrouw stond ook enorm te trillen, maar eigenlijk vooral door ons gegil. Ze dacht nadat we zeiden `big animal`, dat er een tijger zat haha. Ik was echt echt enorm geschrokken. Ik heb de hele avond nog zitten trillen en mijn hart bleef maar tekeer gaan. Wat een vies, eng, groot beest was dat. Toen ik dit verhaal naar het thuisfront whatsappte kreeg ik te horen: `Dat is deel van het avontuur he`. En gelijk hebben ze. Ik had me alleen voorbereid op enorme spinnen, insecten enzovoort, maar niet op deze nachtmerrie haha. Gelukkig heb ik vannacht geen enorme nachtmerries gehad, maar de voordeur laten we niet meer open staan, brrrr! 

Vandaag hebben we nog een rustdag en ik ga me zo maar eens aankleden.. op weg naar meer belevenissen! 

Bedankt voor alle lieve woorden vorige week om mij beterschap te wensen. De mentale steun deed mij toen heel goed! Leuk om te lezen! 

Fijne week iedereen! 

Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.