eerste week Manilla

Eerste week filipijnen

 

4-11-2014 
Nog één keer terug kijkend naar mijn familie en vrienden besef ik me dat het echt zes maanden gaat duren voordat ik ze weer ga zien. Gespannen en nieuwsgierig naar wat ik allemaal mee ga maken stap ik samen met Koen het vliegtuig in. 12 en een half uur later zijn we eindelijk op Singapore airport. De komende 6 uur hebben we voornamelijk liggen dweilen over de vloer van het vliegveld. Gelukkig voelden we ons snel op ons gemak in een lege hal en hebben zeker wel 10 minuten kunnen slapen…. Na 3 uurtjes vliegen bevonden we ons boven de Filipijnen. Dit prachtige landschap karakteriseert zich door zijn mooie bosrijke eilanden en heldere wateren. Onze bestemming Manilla was makkelijk te herkennen aan de grote smogwolk boven de stad. De eerste sloppenwijk is vanaf het vliegveld al te zien en het verkeer kwam hectisch, chaotisch en ongeorganiseerd op me over. Het kon me niet veel meer schelen. Ik was al heel erg blij dat er een super lieve vrouw ons op kwam halen van het vliegveld en dat we niet zelf onze weg naar het hostel hoefden te vinden. Het hostel ‘Happy turtle’’ is gelukkig van alle gemakken voorzien. Helaas is zelfs aan druk verkeergeraas en hanen geblaat geen tekort. 
5-11-2014 
De volgende dag stond een kennismaking met de rest van de vrijwilligers op de planning . Ook kregen we uitleg over de doelen van de organisatie bij wie we de komende weken vrijwilligerswerk gaan doen. We sloten de dag af met een typische Filipijnse visschotel en een bezoek aan de lokale uitgaansgelegenheden in Manilla. De sfeer zat er goed in en een karaokeduet met een lokale zangeres kon dus ook niet ontbreken. 
6-11-2014 
Ondanks de kater en de jetlag waren we de volgende dag vroeg in de benen voor de ‘cemetery tour’. Het klonk raar om een rondleiding te krijgen op een begraafplaats, maar de rit er naar toe in de zogenoemde ‘jeepney’ (een kleine bus) maakten ons nieuwsgierig naar de rest van de tour. Ook de pretparkuitstraling van de begraafplaats hielp hier aan mee. Het blijkt dat de Filippino’s anders met hun doden omgaan dan wij Nederlanders. De sfeer op de begraafplaats was dan ook veel gemoedelijker. Niet alleen de doden, maar ook een deel van de bevolking vond hier onderdak. Mensen sliepen in de mausoleums en de tv’s stonden naast de graven. Raar om te zien maar heel interessant om hier een keer te zijn geweest, zeker een aanrader. We verlieten de begraafplaats met een trycicle (een soort motor met zijspan). Dit kan hier natuurlijk gewoon omdat er een soort doorgaande weg door de begraafplaats loopt. 
7-11-2014 
De dag van de slumtour is aangebroken. De rondleiding werd gegeven door iemand die zelf in een ‘beter’ gedeelte van de sloppen woont. Zij heeft ons ook opgehaald van het vliegveld, dus dit voelde al vertrouwd. Ik was er al wat meer aan gewend dat ik zelf ook een bezienswaardigheid ben voor de lokale bevolking en verwachtte dat hier extreem op gereageerd ging worden in de sloppenwijken. Dit viel echter heel erg mee. Net als de rest van de Filipijnse bevolking kwamen ook deze mensen heel vriendelijk en gastvrij op ons over. Ook heb ik mij hier net als in Manilla geen enkel moment onveilig gevoeld. Ondanks de conditie van hun leefomgeving zagen de mensen er gelukkig en blij uit. Ik had wel moeite om te zien dat kleine kinderen zich bezighielden met het scheiden van afval om zo het gezinsinkomen te vergroten. Je moet niet verwachten dat dit totaal boven de 3 tot 4 euro per dag uit komt. Bizar om te zien dat weggegooide kip van de mc Donalds en de KFC hier uit het vuilnis werd gehaald om schoongemaakt en opnieuw gekookt te worden. Dit fungeerde voor hun als maaltijd. Na de tour voelde ik mijzelf hypocriet. Ik had moeite om te verwerken wat ik had gezien maar wist ook dat ik niet mijn eigen levensstijl ging omgooien om alles op alles te zetten zodat ik deze mensen kan helpen. Later besefte ik me dat er natuurlijk ook andere manieren zijn om te helpen die misschien wel beter bij mijn levensstijl passen. Een andere vrijwilliger schreef ook dat wij in onze consumptiemaatschappij welvaart vaak aan geluk koppelen, maar dat familie en vriendschap hier hoger in het vaandel staan en dat dit mensen ook gelukkig kan maken. Kortom, indrukwekkend om te zien hoe mensen zich staande houden in een voor ons onvoorstelbare omgeving. Gelukkig konden we aan het eind van de middag onze zinnen zetten op het maken van een banner. Hierdoor kon ik even verwerken wat ik had gezien. 
8-11-2014 
De laatste tour die we gedaan hebben was een mooie afwisseling op ons programma. We mochten ons op de fiets tussen het drukke verkeer van Manilla begeven. Een hele leuke manier om de stad te verkennen. Voor sommige Filippino’s onwennig, maar voor ons als fiets liefhebbende Nederlanders prima te doen. Na een avondmaaltijd en een kennismaking met lokale Filipijnse werknemers was het weekend! Wij waren maandag en dinsdag vrij en samen met een groepje vrijwilligers besloten we naar een tropisch eiland te gaan. 
9-11-2014 
Alles waarin Manilla tekort schiet was hier te vinden. Van een mooie jungle met palmbomen tot witte stranden met een helder blauwe zee. We hadden bedacht actief te gaan snorkelen, jetskiën, volleyballen en veel meer. Maar uiteindelijk was liggen op het strand onze voornaamste bezigheid. s ’Avonds konden we nog genieten van verschillende vuurshows en playback optredens van de lokale ladyboys (a.k.a. gozerwijfies). Wel bizar om te beseffen dat terwijl wij genieten van dit prachtige eiland het leven in de sloppen van Manilla ook gewoon door gaat. 
10-11-2014 
We vonden het jammer dat het weekend al weer voorbij was en dat we aan het eind van de middag weer naar huis gingen. Toen besefte ik me dat ik de tot voorkort als chaotisch met smog overgoten stad nu al zag als een soort van thuis. Zelfs het drukke verkeer en het hanen gekraai voelde vertrouwd aan. 
Kortom een top week op de Filipijnen. Nu we meer weten over het leven hier kunnen we daadwerkelijk aan de slag met het vrijwilligerswerk. Dit zal de komende dagen bestaan uit het creëren van extra lesprogramma’s die door toeristen aan kinderen uit de sloppenwijk gegeven gaan worden. Aankomende zondag vertrek ik samen met Koen en onze boerse vriend Maurice naar het noorden om daar boeren te helpen met het onderhouden van het boerenland. Ik heb er zin in! 

Groetjes uit het warme Manilla. 

WorldSupporter Resources: 
Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of Mark van Kesteren
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Statistics
4
Selected Categories