Dipjes horen erbij...

De meeste blogs die hier voorbij komen zijn blogs van gelukkige reizigers, vrijwilligers, wereldsupporters en andere mensen die deze wereld een goed hart toe dragen. Maar laten we eerlijk zijn, soms is het gewoon even niet makkelijk. Zo kreeg ik problemen met mijn vriend in Nederland, kwam ik voor lastige dillemma's te staan (wel of niet een baan accepteren op Bali?), waar ben ik nou echt thuis? etc. Problemen waar waarschijnlijk elke wereldsupporter wel een keer tegen aan loopt (zeker wanneer ze een half jaar weg zijn van huis) maar waar maar weinig over geblogt wordt. Op mijn reis blog deed ik het een paar dagen geleden wel. En nu in het nieuwe jaar (waar over een paar dagen weer een vrolijke blog over komt) wilde ik dat toch nog even met jullie delen.

"Dat was het dan...Dit keer geen mega vrolijke gelukkige blog maar wel een eerlijke en oprechte. Na ruim 5 maanden wonen, werken, liefhebben en leven in het buitenland heb ik ontdekt wat er echt toe doet en wat ik echt wilde. 

Het was genieten om met kerst op Bali te zijn, m'n vrienden te zien (die volgens sommige geen echte vrienden zijn), de zon op mijn huid te voelen en mensen te zien lachen. Flauwe grapjes te maken over mijn Indonesische taal blunders en een paar extra woorden Balinees te leren. 
Ik ben zelfs wezen kijken bij een hanengevecht (wat ik al jaren af houd) en heb gezien hoe deze beesten die vol liefde en aandacht opgroeien elkaar uiteindelijk af maken. Heel hypocriet draaide ik bij elke haan die geslacht werd mijn hoofd weg, ik kon het niet aanzien, bah. 

Maar nu dat ik grenzen verlegd heb, nieuwe dingen gedaan heb, heb genoten, gelachen en gehuild. Moet ik concluderen dat het genoeg is geweest. Thuis roept en ik kijk, voor het eerst, uit naar de Nederlandse sneeuw. 

Tot snel iedereen "

Inderdaad een mengeling van heimwee, optimaal geluk, dankbaarheid en heel veel andere gevoelens. Het lost problemen niet direct op maar lucht wel even op ;-) Want ja, afstand kan echt heel lastig zijn in een prille relatie. En nee met mijn verstand zou ik niemand aanraden vlak voor vertrek een relatie aan te gaan maar nee ik heb er ook geen spijt van en zou het zelf zo weer over doen ;-).

En een baan op het eiland waar je, je gewoon lekker thuis voelt, is absoluut een kans. Dus zeker de gesprekken waard en waar het dan strand, we zien het wel. Als mega controle freak is het "we zien wel" niet een van mijn sterkste punten maar zoals de oh zo populaire Elsa van Frozen ook al zingt, "Let it go, let it go"...  

Waar ik nu thuis ben? Tja maakt dat eigenlijk uit? Het is fijn dat ik me gelukkig kan voelen op veel verschillende plekken en het is interessant om te zien hoe bepaalde dingen soms botsen of juist goed hand in hand kunnen gaan.  Mijn omgekeerde cultuurshock als ik straks weer in Nederland ben? Ik kijk er nu al naar uit! En waar ik ook woon, de mensen om wie ik geef zullen altijd een heel bijzonder plekje in mijn hart hebben :-) 

Conclusie van het geheel; een wereldsupporter proberen te zijn/worden? maakt je sterker en sterker worden, word je niet alleen maar door ultieme geluksmomenten maar juist ook door af en toe een tegenslag.  Heerlijk toch?

Gelukkig nieuw jaar iedereen met af en toe een tegenslag om juist weer extra te genieten van de kleine en mooie dingen in dit nieuwe jaar! 

 

Liefs,

 

Kirsten

 

 

WorldSupporter Resources: 
Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of Kirsten
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Image
Image
Statistics
2
Selected Categories