Een dagje uit het leven als vrijwilliger in Can Tho

Een dagje uit het leven hier in Can Tho

 
'S ochtends gaat om 7 uur de wekker, na een goede koude douche en een getoast wit broodje en kopje thee vertrekken we (met 2 of 3 vrijwillligers) om 7.45 op de fiets naar city orphanage met de tassen speelgoed. Het is al erg warm en overal langs de straat zitten de Vietnamezen te eten of koffie te drinken op hele lage stoeltjes. Bij verschillende tentjes lopen kinderen die vaak allemaal heel vrolijk 'hello' roepen naar je, dus roep je altijd vrolijk 'hello' terug. Op de hoofdweg aangekomen stort je je al gelijk in het drukke scooter verkeer, het blijft nog steeds chaotisch, maar we hebben nog niet vaak gezien dat het fout ging. Na een kruispunt en rotonde slaan we links af en komen we op de tweede hoofdstraat. Daar een zijstraatje in en we zijn aangekomen bij het weeshuis. Hier parkeren we onze fietsen en nemen het speelgoed mee naar de kleuters, waar ze je al enthousiast begroeten want je hebt speelgoed mee :) sommigen vragen om ballonnen of bellenblaas. We gaan tussen de kinderen inzitten en wat met blokken of auto's spelen. Of we delen kleurplaten uit of gaan met ze naar buiten om te stoepkrijten. Daarna door naar de vrouwelijke gehandicapten waar je al door een paar vrouwen enthousiast wordt begroet. Die nemen we mee naar buiten en lopen er een stukje mee of gaan op een bankje zitten. De vrouwen die niet kunnen lopen liggen op matrasjes en ga ik vaak langs met wat bellenblaas of zing een liedje, sommige reageren hierop. We zetten ook een paar kinderen in een rolstoel, die niet goed zelfstandig kunnen zitten en nemen ze mee naar buiten. Naast de vrouwen zitten de mannelijke gehandicapten, waar we vaak binnen zitten en een liedje zingen, wat papier mee nemen om ze te laten tekenen of ballonnen of gewoon foto's met ze maken. Ze vinden dat vaak geweldig, vooral als ze de foto's terug kunnen zien. Vaak worden ze ook gevoerd, waar we soms mee kunnen helpen. Boven liggen de babies en peuters, waar we het laatste uurtje naartoe gaan. Daar nemen we een andere zak speelgoed mee naartoe en gaan we met ze op de grond zitten. We spelen en zingen wat en velen willen bij je zitten of opgetild worden. Deze week hebben we Sinterklaas liedjes gezongen met ze, vonden ze heel mooi. Twee kinderen kunnen niet goed lopen, dus die kun je helpen met lopen. Ernaast liggen de babies, die we helpen met de fles geven of gewoon op schoot nemen en een stukje mee lopen. Ze worden namelijk weinig opgepakt en liggen vaak in hun bedje te huilen. Er zitten echt lieve kinderen tussen bij de peuters en babies, zo'n vreemd idee dat ze wees zijn en weinig aandacht krijgen in het weeshuis.
Rond 11 uur gaan we al het speelgoed verzamelen, het is erg jammer dat we het niet achter kunnen laten maar dan wordt het door de verzorgers verstopt of meegenomen naar huis en zien wij het dus nooit meer terug. De kinderen kennen dus echt geen eigen bezittingen hier. Het is ook lastig om iets extra's te geven, daarom kopen we regelmatig nieuw speelgoed en nemen de vrijwilligers wel eens een paar kinderen ergens naartoe. Volgende week woensdag nemen we wat kinderen mee op een uitje, waarschijnlijk maar het zwembad. Hier betalen wij dan voor, dus dat kan ik ook van het donatiegeld doen. 
Op de terugweg fietsen we langs vele cafeetjes waar we vaak een drankje doen, een smoothie of een heerlijke ijskoffie. We praten dan wat na over het project. Als we thuis komen gelijk onder de douche, want er hangt echt een 'weeshuis geur' aan je na city orphanage. Na een lunch met rijst en wat vlees op de hoek en een korte siësta thuis of langs de weg in de hangmat fietsen we naar het ziekenhuisje, via de hoofdweg en bij het kruispunt rechtsaf tussen de scooters door. Aangekomen bij het ziekenhuisje helpen we met het snijden van de vele groenten en wordt alles in grote manden gedaan. Er helpen elke week Vietnamese vrijwilligers met koken en die slapen daar dan ook. We geven een uurtje Engelse les aan meneer Tam (die regelt het eten voor het ziekenhuisje) en vaak is meneer min er ook. Het is basis Engels en we oefenen vaak de uitspraak van de Engelse woorden. Rond 3 uur mogen we mee eten met de vrijwilligers, alles is vegetarisch en smaakt vaak heerlijk. Allerlei groenten die we in Nederland niet kennen. Daarna scheppen we nog rijst op voor de zieken, hun familieleden komen het eten halen in de meest creatieve bakjes. Want de zieken krijgen hier geen verzorging naast medische hulp, de familie moet voor ze zorgen en eten regelen. Al het eten wordt gekocht van donaties of wordt gebracht. Hier kan ik ook wat doneren, wat ze kunnen gebruiken om grote zakken rijst te kopen. 
We fietsen rond half 5 weer terug en doen dan vaak nog een drankje. Daarna douchen en even wat anders aan en vaak rond half 7 de stad in om wat te eten (het is dan al donker). Er zijn heel veel etententjes waar ze heerlijke noedels, rijst met vis of vlees serveren. We gaan soms naar de haven, maar eten ook vaak vlakbij bij een restaurantje met mini stoeltjes op straat. Vaak nemen we verschillende gerechten en delen dat met z'n allen. En natuurlijk eten we altijd met stokjes. Er staan vaak gelijk als je gaat zitten 4 serveersters om je heen, die lekker chaotisch de bestelling opnemen en vaak nog rennen om drinken te halen. We kletsen lekker wat bij en bespreken wat iedereen die dag heeft gedaan. We gaan soms nog een drankje na het eten doen in een cafeetje ernaast. Dan zit de dag erop en probeer ik te slapen onder de klamboe in de hete kamer met fan. 
 
Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of marlijnvanderpoel
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Image
Image
Statistics
5
Selected Categories
Promotions
SIW

Eindelijk positief nieuws, er mag weer gereisd worden. Maak je droom waar en maak ‘impact abroad’ door het doen van vrijwilligerswerk. Juist in Europa zal het naar verwachting steeds meer mogelijk zijn om te reizen deze zomer.

Restauratiewerk, werken aan de natuur, schoonmaken van de omgeving, sociale ondersteuning bieden aan mensen in heel veel verschillende landen. Je verbetert direct je taalvaardigheid door de internationale samenstelling van de groepen.

Draag bij aan duurzaamheid, blijf dicht bij huis juist in deze tijd en trek erop uit. Zoek jouw vrijwiligerswerkproject via de website van SIW.