Zuid Afrika week 2

Gegroete die lieve Niederlanders,

Hier is weer een stukje over mijn ervaringen in St. Lucia. En ja het hoort er dan ook bij om Lazy Dutch te praten dus daarom begin ik daar ook mijn opening mee. Het lijkt al zo lang geleden dat week 1 voorbij is gevlogen, maar nu is alweer week 2 voorbij met nog meer ervaringen en leuke avonden die ik heb meegemaakt. En natuurlijk Celina ook. En dan te bedenken dat ik nog 3 weken te gaan heb, waardoor ik echt zoiets heb van NEEEEE het gaat me veel te snel. En dat nu al! Daaruit blijkt maar weer hoe erg ik het hier naar me zin heb en hoe mooi de ervaring is die ik hier nu op doe. En dat gelukkig samen met Celina, waar ik de ervaring mee kan delen. Dus zoals gezegd week 2 is voorbij dus hier is weer even een korte samenvatting van hoe ik de week weer heb ervaren en wat voor bijzondere dingen ik weer heb gezien en gedaan.

Maandag heb ik voor het eerst de clinic gezien en heb ik daar ook voor het eerst “ gewerkt” samen met een andere vrijwilliger. En wat een drukte was daar zeg. Niet te geloven. En het gaat zo anders als in Nederland dat je, je dat bijna niet kan voorstellen. En het begon al leuk. We konden gaan zitten aan een tafel met een bloeddruk meter, weegschaal, weegschaal voor baby’s en een bloedsuikermeter, dus wij gaan braaf zitten en die zusters lopen zo weg. Dus het was even een momentje van “Oeps oké en nu”. Maar goed zo lang heb je niet om na te denken want African Time in de Clinic kennen ze niet. Dus omschakelen, kop leeg maken en hup aan het werk. Dus we keken elkaar aan en dachten hetzelfde: ik bloeddruk meten, jij schrijft en weegt. En zo gingen we dus aan de slag. En zo was dus ook echt de tijd om, want het was zo 12.00 uur en Shwele de baas van Healthcare Project kwam ons weer ophalen. Maar wat een verschillende mensen hebben we gezien zeg. Van Gogo’s (oma’s) van 90 tot baby’s van nog geen week oud. En dat te bedenken dat wij dat gewoon doen. Soms ongelooflijk en niet geloofwaardig. Maar dan kom je terug van je ochtendproject en besef je toch, maar weer wat je gedaan hebt en hoe blij de zusters waren van ons werk. Terwijl het in onze ogen het makkelijkste is wat er is. Maar het doet je goed als mensen je bedanken voor je werk. In de middag hebben we de planning gemaakt voor de rest van de week en wat het een goeie afsluiting van de dag.

Dinsdag was weer een dagje clinic. En dan denk je dat je alles gehad heb en de drukte gezien hebt. Nou echt niet hoor. Het was nog drukker en chaotischer dan maandag. Mijn hemel. De rij stond gewoon buiten. Dat was echt ongelooflijk. Gelukkig was de maandag niet zo druk als vandaag, want dan was het helemaal gekkenhuis geworden. En volgens mij was het ook baby dag, want wat een baby’s heb ik gewogen vandaag zeg. Jeetje mina. Niet dat ik dat erg vind natuurlijk want het zijn prachtige wezentjes die je daar in je handen hebt en mag wegen, maar ook nog zo breekbaar dat je gewoon bang bent om iets fouts te doen. Maar als je dan ziet hoe die moeders die kinderen op hun rug dragen en oppakken lijken het net kleine aapjes en die baby’s genieten daarvan. Alleen maar lachen. Ik heb vandaag geen 1 huilbaby gehad. En dat voor zo’n dag als vandaag.

Het was de bedoeling om eind ochtend begin middag naar een begrafenis te gaan van een meisje die is overleden alleen dat ging niet door, omdat er ruzies waren in de families en er nog niks was geregeld dus moest het uitgesteld worden. Hoe lang en wanneer welke dag het precies zou worden wisten ze niet want de familie zelf wist het al niet. En dat te bedenken dat het meisje al 10 dagen in het mortuarium ligt. In Nederland is dat echt NOT DONE! Maar zoals al eerder blijkt het gaat hier gewoon heeeeeeeel anders. Niks geregeld geen begrafenis. In de middag gingen we Home Based Care (HBC) doen in Khula. Weer bij 3 mensen thuis langs geweest om zorg te leveren thuis. We gingen ook even snel langs Shwele’s huis om de was neer te leggen en ze nodigde ons uit in haar huis om even te kijken. En ze zei dat het een rotzooi is. Nou dus niet. Heb wel erger gezien in deze 2 weken en thuis (hint hint kim:P) Maar goed het was heel lief en aardig van haar dat we even mochten rondkijken en met trots vertelde ze ook waarmee ze nu bezig is. Ze is bezig om een gehandicapten school op te bouwen daar zodat gehandicapte kinderen ook les kunnen krijgen en meer betrokken worden bij de samenleving. Nou echt geweldig!!!!!! Het doet me echt goed om met zo’n vrouw samen te werken.

Woensdag was dan in de ochtend de begrafenis van het meisje. Dus je zult wel denken dat alles geregeld is, nou nee dus. Het graf moest nog gegraven worden, de geit moest nog gedood worden en de kleding van het meisje moest nog in de kist gelegd worden. Dus daar sta je dan met je goeie gedrag. En dan wordt er een schep aan je gegeven en wordt er gevraagd of je even mee wilt helpen met graven. WOOOOOW echt bizar. Ik heb dus een graf gegraven waar zo een jong meisje wordt in begraven. Echt, besef het nog steeds niet helemaal, maar het gaf me ook wel weer een gevoel van dat ik het voor het meisje deed (ook al kende ik haar niet) en dus wel iets moois heb kunnen doen. En onder het graven door hoor je dus ook het gegil van de geit die 20 meter verderop wordt gedood. Dus als met al een hele hele bijzondere ervaring en een hele andere begrafenis dan die van vorige week zaterdag. De Zulu Lady’s zeiden zelf ook dat het nooit zo gaat en dat dit voor hun ook de eerste keer was dat er zo’n begrafenis was gehouden. Maar goed, ik vond het wel fijn dat we in de middag nog een project hadden zodat je, je gevoel even van je af kon zetten en er niet aandacht. Dus gewoon even lekker bezig zijn. Dus in de middag weer langs mensen geweest voor thuiszorg in Khula.

In de avond heerlijk niks gedaan en even gezellig met Celina met een kopje thee even alles besproken over de ervaringen en dingen die we zien en meemaken. Is soms ook nodig.

Donderdag begon ik bij de crèche met veeeeeeeel kinderen waar ik een half uurtje bleef, om door te gaan naar een primary school om daar les te geven over HIV/AIDS. Nou ik voor een klas met 30 kinderen, in het Engels en lesgeven. Nou dat mag ook me CV hahaha. En jeetje wat een klas zeg. Echte pubers, maar goed ik was ook zelf op die leeftijd zo lachen om een piemel en een vagina. Maar zo hebben de kinderen wel het meest opgevangen door plaatjes te laten zien en uitleg te geven over veilige seks en hoe HIV/AIDS te voorkomen. En de kinderen begrepen het wel allemaal. Maar door een beetje lachen, wordt het ook allemaal wat luchtiger en niet zo zwaar voor die kids. Want het is en blijft een moeilijk onderwerp om over te hebben. Gelukkig was ik niet alleen en had ik een geweldige back up van een andere vrijwilliger een Engelse dus dat was precies goed. In de middag Nutrition gegeven in Khula en in de avond een bijeenkomst gehad wegens de HIV/AIDS les omdat het toch voor sommige vrijwilligers moeilijker is dan verwacht en andere vrijwilligers het moeten oppakken. Dus veel geregel, praten, praten en nog is praten is alles toch gelukt en kan er vrijdag (morgen) gewoon les gegeven worden.

Vrijdag in de ochtend voor het eerst Home Assistance project gedaan. Waarbij je een soort huishoudelijke taken hebt. Je gaat bij mensen thuis langs om bijv. de afwas te doen, te soppen, was te doen, afstoffen, bezemen de tuin netter maken. Dus huishoudelijke dingen doe je bij dit project. En het was hartstikke leuk. Onder het schoonmaken door hebben we Shwele Nederlandse woorden geleerd en wat hebben we gelachen zeg, pfff ik kwam echt niet meer bij. En dat is zo de hele ochtend gegaan. En lachen hoort erbij. Dat doen die mensen ook dus moeten wij het ook doen. S’ middags ben ik samen alleen met Shwele Nutrition gaan doen in Eswenlisha en hebben we onder het autorijden en bij de mensen thuis heerlijk kunnen kletsen. Mijn vrijdag kon niet meer stuk. En vooral in de avond niet. Lekker naar de kroeg van de vrijwilligers gegaan, ondertussen kent iedereen ons daar. Dus lekker een afzakkertje gedaan, lekker gepraat met de locals, nieuwe mensen leren kennen en lekker laat thuis zijn. Het is ten slotte voor ons nu ook weekend.

Nou week 2 is iets langer dan week 1 maar goed. Ik heb jullie weer bijgepraat over mijn ervaringen en deel dat ook graag met jullie. Ik houd jullie op de hoogte van mijn geweldige tijd hier en ik hoop dat jullie veel leesplezier hebben gehad van week 2 Kyra in St. Lucia South – Africa. Sie jullie folgende kere wier.

Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of KyraH
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Statistics
3
Selected Categories
Promotions
SIW

Eindelijk positief nieuws, er mag weer gereisd worden. Maak je droom waar en maak ‘impact abroad’ door het doen van vrijwilligerswerk. Juist in Europa zal het naar verwachting steeds meer mogelijk zijn om te reizen deze zomer.

Restauratiewerk, werken aan de natuur, schoonmaken van de omgeving, sociale ondersteuning bieden aan mensen in heel veel verschillende landen. Je verbetert direct je taalvaardigheid door de internationale samenstelling van de groepen.

Draag bij aan duurzaamheid, blijf dicht bij huis juist in deze tijd en trek erop uit. Zoek jouw vrijwiligerswerkproject via de website van SIW.