Maak je droom waar - TEDxYouth@Brabantlaan

Anniek ‘Elastique’ schreef deze blog naar aanleiding van TedxYouth@Brabantlaan, waar ik afgelopen zaterdag mijn eerste TedxTalk heb gegeven. Later deze week zal ik de link van mijn talk posten.

'MAAK JE DROOM WAAR!'

Zaterdagmiddag drieëntwintig november. Een vriendin komt de vintage-shop binnen en trekt me zowat uit het pashokje met de mededeling dat we op moeten schieten omdat we nog maar zeven minuten hebben. We haasten ons naar het naastgelegen gebouw, waar vandaag TEDxYouth Brabantlaan plaats zal vinden, een podium waar jongeren hun droom, idee of ambitie mogen presenteren. Een dag waarvan ik ontzettend ga genieten, in het donker schrijvend in mijn aantekeningenboekje, vol bewondering. De dag begint met twee jonge meisjes die een stichting op hebben gezet, om de wens van ernstig zieke kinderen uit te laten komen, geïnspireerd door de film ‘Achtste groepers huilen niet’. Het is een prachtig beeld, de twee zusjes die aan de rand van het podium staan te kijken naar hun eigen introductiefilm, een gedempte spot op hun glanzende blonde haren die op dat moment wel van goud lijken. En de daaropvolgende spreker die robotica studeert, de bibbering die soms in zijn stem te horen is maakt het zo oprecht en mooi om naar hem te luisteren. De in Iran geboren jongeman die middels satéstokjes duidelijk maakt dat we samen veel sterker zijn dan alleen, want één stokje breek je makkelijk doormidden, twee ook, maar een heleboel stokjes bij elkaar zijn veel sterker.

Een jonge meid met een flinke bos krullen, hard op weg om succesvol modeontwerpster te worden, doet voor mij persoonlijk de meest rake uitspraken. Ze vraagt zichzelf af “Ben ik wel uniek genoeg?” en haar TEDtalk sluit ze af met de zin “Je hóéft niet te wachten op later”. (Dus Anniek, stop in godsnaam met afvragen wat je later worden wil….)

Degene die de meeste indruk op me maakt door haar voorkomen en presentatie, is de jonge Turkse vrouw met autisme. Ze staat op het podium in een te grote spijkerbroek, haar haren in een paardenstaart. Haar schouders hangen en haar stem klinkt soms zeurend. Het verhaal wat ze vertelt is daarentegen enorm pakkend en zelfs humoristisch. Ze vertelt hoe lastig het voor haar was om een vriendje te vinden, “… want een vriendje is een mens, die kan je niet kopen”. En over haar leraar die vroeger zei dat ze meer moest spreken in de klas. Dat zij op haar schrift turfde bij elke keer dat ze iets zei, ze pushte zichzelf om meer te spreken. En dat pushen, dat doet ze vandaag de dag nog steeds. “Als ik iets wil, dan ga ik ervoor!”

De afsluiter van de dag is de Nederlandse VN-jongerenvertegenwoordiger. Met zijn tweeëntwintig jaar vertelt hij zijn indrukwekkende verhaal, over de man in Kenia die vragen aan hem stelde zoals “Hoe kan een vliegtuig vliegen?” en “Waarom is er nog steeds aids in de wereld?”. Deze spreker denkt groter. Hij geeft aan dat jongeren denken in kansen, in dromen, in oplossingen. Andere trefwoorden die de bijzondere dag van vandaag samenvatten: bescheidenheid, heart-based-society, verbinding, workshop vuurspugen, disco-soep, als een dief in de nacht, leuk + nuttig = yes, van stagiaire naar directeur,“Nee zeg, dat kun jij niet” – “Jawel, dat kan ik wel!”, sparkle, lekker eten, en het belangrijkste: een enorme dosis lef.

Als aan het einde van de dag naar de belevenis van het publiek wordt gevraagd, zegt een blonde mevrouw: “Het enige obstakel in het bereiken van je droom ben je zelf. Maak je droom waar!” Dat zijn voor mij de exact de juiste woorden voor de afsluiting van deze prachtige dag. En na deze dag weet ik het zeker; de jeugd heeft de toekomst!

Add this content to my World Supporter Magazine

Contributions

Blog of Jiltvschayik

Access level of this page

  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private